මේ ගමන දිගු වෙන්න පුළුවන්, කෙටි වෙන්නත් පුළුවන්
එහෙම දිගු,කෙටි ගමන් වල කළු, සුදු අහුමුළු සොයා පදවන යාත්‍රාව

Tuesday, November 27, 2018

විරාම


සමහර විරාම ;
නුඹවත් නුඹේ මතකත්
අමතක කරනු පිණිසය.

තවත් සමහර විරාම ;
ආගිය මඟක අතැර ආ
දුහුවිලි සුගන්ධ සිනාවන් සොයනු පිණිසය.

විටෙක නොහිතා තබන විරාම ;
කැබැලි වි ගිය රුවක සේයාවක්
හදබිතේහි රක්තවර්නයෙන් අඳිනු පිණිසය.

දිගුම තත්පරවලින් තබන විරාම ;
ප්‍රේමයේ තුෂරබිඳු වලින් මුවක් නැහැවෙන
හිමිකමක් හිත දරණු පිණිසය.

සැලසුම් සහගත විරාම ;
අහිමි හදවත් අතර රැදෙන්නට නොහැකිව
මා නොවන මා සොයනු පිණිසය.

සමහර විට යළිත් එළැබෙන විරාමය ;
අහඹුවක් විලසින් සිනාවෙන් හා කඳුලෙන්
සමුගෙන නොපෙනී යාම පිණිසය.


Sunday, November 18, 2018

මම කැමැත්තෙමි.



මම ලියන්නට කැමැත්තෙමි.
මහ පොළොව  මත හිද,
මහ විසල් අහස ගැන ...

මම සිතන්නට කැමැත්තෙමි.
තත්පරත් මියෙන අවකාශයක සිට,
හිතක නොමියෙන සිනහවන් ගැන ...

මම දකින්නට කැමැත්තෙමි.
උසැති කඳු මුදුනට පෙනෙන,
හිරු සැගව යන ක්ෂිතිජය ...

මම සිඹින්නට කැමැත්තෙමි.
සුළඟ විසි කළ මලක්,
දෝත පා පිළි ගන්න වැලිබිම ...

මම නිදන්නටකැමැත්තෙමි.
ලේ පැහැති කඳුළු කැට,
වැටි සැඟවෙන තෙත්බිම ...


පැය

මේ තමයි නපුරුම පැය, තත්පරත් දිගු අඩි තියන සුළඟ නිහඬවම කල් අරින මේ තමයි අවසන්ම පැය, ඇහි පියළි වේගෙන් සැලෙන දෙතොළ වියළි හුස්ම ...