මේ ගමන දිගු වෙන්න පුළුවන්, කෙටි වෙන්නත් පුළුවන්
එහෙම දිගු,කෙටි ගමන් වල කළු, සුදු අහුමුළු සොයා පදවන යාත්‍රාව

Monday, August 24, 2020

සීහ ගිර සිත්තරා ගේ බිරින්දැ


(ඇහුනාද බිඳුවක් තරමකට හෝ
ඒ විලාපය සොඳුරු රුව නරඹන වෙලේ)

නීල කටරොඩු මලක්
නෙලා ගෙනවිත් ලොවෙන් සැගවුව
නුඹේ හිත ගල් බිත්තියේ
ඇදෙන විට හිමියනේ
ගිරි කුලින් සිංහයා පැනවිත්
ගෙපැළ දොරකඩ ඉව කළේ...

නුඹට පිදු සෙනෙහසක් මිස හිත
ලපල් දළුවක වරදක් නොවේ
නුඹට පමණක් රසඳුනක් වු
වෙහෙර රන් කොත හිමියනේ
ගල් කුලක ඇයි සිත්තම් කළේ....

හිමි කමක් නොකියන්න හිමියනි
සුවඳ සගවනු බැරි තැනේ
සුසූමකට හෙලවුනත් ගිරි හිස
දැස් හැර නොබලන්න හිමි සඳ
රිදුම් පිරිමැද ල'පැත්තේ...

ගල් කුලේ ඒ ඇන්ද රූපේට
සිංහයා ලෝභ බැදී වෙලේ
සිංහ නිය නුඹ නෙත් කොනේ
වැදී නෙත් හිත් පැරුණේ
දෑස නුඹ ලියවිලා තිබු ඒ
සෙනෙහේ හින්දද හිමියනේ...

ගල් ලේනේ එක් අඳුරු තැනකදී
මගේ රුව මට හමුවුනා
නුඹේ පෙම් හිත සඟව ගනු බැරි
කරුණ එකිනෙක වැටහුනා
මටත් කලියෙන් කඳුලු බිදුවක්
නෙතින් පැණ බිම විසිරුණා...

Add caption

Thursday, August 20, 2020

අතීතය ඇහැරුණු වෙලාවක

ගඟක් ගැලුවානම් මෙච්චර

කඳුලු දියවැල් හංගගෙන

උපන් කඳුලක් හිතයට තියාගමි

අතීතය ඇහැරුණු වෙලාවක 

 

ගහක් වුව සිසිලස පතයිනම්

සුළඟ සැඩ උන වෙලාවක

ඒ සිනාවම මතක් කර ගමි

අතීතය ඇහැරුණු වෙලාවක

 

පවස නිවන දිය පැන නඟි නම්

නොසැලෙනා කඳු හිසක් මුදුනෙන්

නුඹ නමින් සෙත් කවි ගයන්නෙමි

අතීතය ඇහැරුණු වෙලාවක


තාම කවි ලියනවා

ඉඳහිටක ඉඳහිටක ඉඳහිටක මම තවම කවියක් ලියනවා නෑ.. ඇත්තටම නෑ.  අකුරක් දෙකක් ලියනවා. ඇත්තටම කිව්වොත් මම වචනයක් දෙකක් ගලපනවා කවියක් කියන්නට පුළුවන...