Sunday, November 18, 2018

මම කැමැත්තෙමි.



මම ලියන්නට කැමැත්තෙමි.
මහ පොළොව  මත හිද,
මහ විසල් අහස ගැන ...

මම සිතන්නට කැමැත්තෙමි.
තත්පරත් මියෙන අවකාශයක සිට,
හිතක නොමියෙන සිනහවන් ගැන ...

මම දකින්නට කැමැත්තෙමි.
උසැති කඳු මුදුනට පෙනෙන,
හිරු සැගව යන ක්ෂිතිජය ...

මම සිඹින්නට කැමැත්තෙමි.
සුළඟ විසි කළ මලක්,
දෝත පා පිළි ගන්න වැලිබිම ...

මම නිදන්නටකැමැත්තෙමි.
ලේ පැහැති කඳුළු කැට,
වැටි සැඟවෙන තෙත්බිම ...


Tuesday, October 30, 2018

මලක් නොපිපේ නම් එතැන




ජාති කුල මළ අනුව
බේදා ගත් සොහෙන් බිම,
පෙළපත් නම ගමද වංශයද
ලියා ඇත යම් කෙනෙක් තනතුරද.....

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?

පස් අස්සේ හැංගිච්ච කතාවට
හැකිද හුස්මක් දෙන්න
ඒ පලක මත ඇති
නම ගමින් තනතුරින්

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?

ජාති ජන්මය අනුව
සොහොන් බිම වෙන් කළද....
මල කඳක් පස් වන්නේ
ජාති ජන්මය මතද....

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?

හතර රියනෙන් අවසන්ව
යනෙන මේ සුළු මොහොතට
බෙදා ගත නොහැකි තරමට
බදා ගත් දෑ අතැර යන්නටත්
වෙන් කල යුතුම වේද බිම්කඩ

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?





Monday, October 22, 2018

කොහෙද ඒ මනුස්සයා



දන්නව නම් මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
 
වැඩිය කෙස් නැති - කතා බහ නැති
බුලත් විට කන අනියතයි ලොව කියන
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

කාරණය පොඩිම නෑ බරපතලමත් නෑ
වියදමක් උනත් ලොකු මට එකේ වගක් නෑ

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

හදන්නට තියෙන්නේ වෙස් මුහුණක් තමයි
ඒත් එය විය යුතුයි වාගේම මගේ මුණ

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

මගේ ලඟ තියෙනවා ලී කදක් පණක් නැති
පාට හැඩතල යසට පෙනෙන්නට හදවන්න

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

කඳුලු බිඳු තෙරපිලා දෑස් බොඳ වන විටක
ලබා ගැරහුම් හිත රිදවගත් විටක
පලදින්න සැමදෙනට ලෝකයට දකින්නට
හදවන්න මට ඕනේ සිනා ඇදි මගේ මුණ

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
නුඹේ ඔය හිනා වත හැදුව ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා.




Tuesday, October 16, 2018

ආදරයම පැනයකි

මම නුඹේන් විමසන ලදුව
පිළිතුරු නොලත් පැනයකි


දිගුම නිහැඩියාවක
හද ගැහෙන තත්පර හඬට
දැස් බොඳ වෙන අතරතුර
නුඹේ පිළිතුර සිහිනෙන් දකින
දවස් කොයි තරම් නම් ගෙවුනද

නුඹ මගෙන් විමසන ලදුව
පිළිතුරු නොදුන් පැනයකි

කලබලම දහවලක
නතර වන තත්පරය අස
ගිණි ගහන හිරු රැසට මුවා වී
නුඹට පිළිතුරක් දෙන්නට
කොයිතරම් නම් වචන ගැට ගැහුවද

නුඹ මගෙන් මා නුඹෙන් විමසන
ඒ එකම එක  පැනයකි

නුඹටද මටද ඇත්තේ
එකම එක පිළිතුරකි
නුඹ මටද මම නුඹටද
පිළිතුරක් නොදි ගත වුන
තත්පරත් කොයි තරම් නපුරුද



Wednesday, September 19, 2018

මා පහන් දැල්ලක්ය

සිහිනෙකි සිහිනෙකි ඔබ රුදුරු සිහිනෙකි
දෑස් රිදවා යන්න කඳුළු බිදුවක එතුන
පෙමක මිහිරැති සුවඳ පරව මියයන කලෙක
යදම් සහසක පහර දරමි හදවත පතුල

ඔබ නොමැති ලොව අරුත කිනම් පැහැයද නොදැන
පෙම් කරමි අඳුරටම ඔබව මතකෙට ගෙනෙන
සැලෙන ඔබ නිවාදැමු මා පහන් දැල්ලක්ය
සුසුම් හුස්මට ඔබේ පෙම් කරන පහනක්ය

කඳුලකි කඳුලකි ඔබ රුහිරු කඳුලකි
අහිමි සුව මතකයක ජිවිතය තනිකරන
පෙමක උණුසුම් සුවය හළුව දැවෙනා කලෙක
කුළුණු එක්ටැම් සිරස සගවමිය හද නිමල

ඔබ ලඟක නැති විටක යයුතු සදිසා නොදැන
නතර වෙමි එතැන මම ඔබව දැසට පෙනෙන
ගලන රුහිරෙන් වැසුණ සොලොස් කල පිරි සඳය
එදා ඔ⁣බේ සඳ මම ය දැන් අමාවක දිගුය

මම කැමැත්තෙමි.

මම ලියන්නට කැමැත්තෙමි. මහ පොළොව   මත හිද, මහ විසල් අහස ගැන ... මම සිතන්නට කැමැත්තෙමි. තත්පරත් මියෙන අවකාශයක සිට, ...