Thursday, December 7, 2017

හිටපු පෙම්වත,

අහම්බයකින් හමුවු ¡¡¡¡
හිටපු පෙම්වත,

සුවෙන්දෑයි ඔබ අසන විට
ඇස් වලින් උත්තර දුන්නේ
ඉස්සරම ඉස්සර පුරුද්දට
අහිතක් නොහිතන්න ඒ ගැන

( පසුකළක ඔහුට ද එලෙස උත්තර දී ඇත)

වමත වෙඳැගිල්ල හැංගුවේ නම්
ඔබට හීල්ලෙවීයැයි සිතුන බැවිනි
කළු නුලෙන් ඔතා ඇගිල්ලට දැන් හිර කෙරු
රන් මුදුව දකිවී යැයි අනියත බියෙකිනි

( ඔබට බොරු කීමට අද ද මම අකමැතිය)

හිටපු පෙම්වත,

ඔබට කොහොමද ජිවිතය? පෙම්වත
අසන්නට අද ද අමතක උනෙමි.
එහෙත් ඔබ සුවෙනි දනිමි. සිතමි.
මදක් සුදු රැවුල ඔබට හැඩය දකිමි.

( පසුතැවීමක රේඛා ඇදෙනුයේ මා දැසෙහිය)

ඔබට මා මටද ඔබ ආයෙමත් හිමිවෙන්න
තව කුඩා විය යුතුය දුපත.විසල් විය යුතුය හදවත.
ඉතිං ඇස් මතින් ඉඟි නොකරන්න පෙම්වත
තව ටිකයි ඉවසන්න අපි ලබමු ඊළඟ භවය

( හිටපු පෙම්වත, මම නුඹේ පෙම්වති)

Tuesday, November 28, 2017

හෙට ඇවිත් පවසන්න

ඉර ඈත සැඟව යන්නේ
ක්ෂිතිජයත් පසුකරම විය යුතු ය.



හෙට ඇවිත් පවසන්න,
ඒ ගගන සිප ගන්න විට
මේ සයුර නිසලවම උන්නා ද
නැතොත් සයුර හද නැගුන
සුසූම් සුළි දුටුවා ද



බිදෙන මේ රළ පෙළ
අතුල් පහරකි වෙරළ කිව්වට  
මට හිතෙන්නේම දියඹ සිට  
අරන් එන්නේම ආදරේ වග



ඒ නිසාමනේ
වෙරළ මා තැබු සලකුණක්
එසැණවිත් මකා දැම්මේ රළත්,

ඉර ඈත සැගව යන්නේ,
මේ සයුර, එ් ගගන සිප ගන්න තැන පසු කරද
හෙට ඇවිත් පවසන්න,
මටත් වෙරළෙන් සමු ගන්න..

Sunday, November 26, 2017

ඉවුර




ජීවිතය
පදවන තොටිය...

යළිත් යා යුතුය
අතෑර ආ ඉවුර වෙත...

වසන්තය ඇහැරුණද
මේ ඉවුර
ඒ ඉවුර වෙයි
හදවතේ මල්
පිපෙන රහස...

ජිවිතය
පදවන තොටිය...
ඉතිං මා,
ගෙන යන්න ඒ ඉවුර...


Thursday, November 23, 2017

ඔබේ හඬ




ඔබේ හ  පාව එන්නේ කොහෙන්දැයි දැන ගන්න
පියවරකට පසු පියවරකදී හැරි පිටුපස බලමි
එහෙත් එය මතුව එන්නේ හදවතේ එක්තරා තැනකිනි
ලබ් ඩබ්ව නැගෙන හ සමඟ එකට එකතුව පැටලවී

Tuesday, November 21, 2017

සමාවක් දිය හැකිද?


අමතකවිම් සියල්ලටම
සමාව දුන් පසුත්
තවදුරටත්
සමාවක් දිය හැකිද?

නින්දක අතරතුර
බඳා වැළද
අනියම් නමක් 
කියවෙන එකට
මා කුළුඳුල් හැඟුමකැයි රවටා
අෑ ප්‍රතිබිම්බ අදින එකට

ඉවසිය හැකි සියල්ලම
ඉවසු පසුවත්
තවදුරටත් 
ඉවසිය හැකිද?


බත ලිප තබා
ලිණි අවුලන්නට පිඹිනවිට
නුඹේ තොල් මතින්
පැරණි ගී මිමිණිම
සමහර දිනෙක සාක්කුවකින්
බස් ටිකට් දෙකක් හමුවීම

කිවයුතු සියල්ලම
කියා අහවර වු පසුවත්
තව දුරටත්
කීමට යමක් වේද?

දෑස් අඩවන් ව
නළලට වැටෙන
කෙහෙරැළි ඉවත් කර
ආදරේයැයි හෝ එසම වු වදනක්
නැතහොත්
නවතින්නයැයි හෝ එසම වු ඉඟියක්

Saturday, November 4, 2017

නිදි කුම්බා

අල්ලපු ගමන් නින්දට වැටෙන ශාක ලොකේ නිදි කුමාරි තමයි නිදිකුම්බා කියන්නේ. ස්පර්ශයට සංවේදී පත්‍ර හා කටු සහිතයි. වල් පැළැටියක් විදිහට හඳුනගත්තත් නිදිකුම්බා කියන්නේ ඖෂධීය ගුණය සහිත පැළැටි විශේෂයක්. Fabaceae කුලයට අයිති වෙනවා කියලා තමයි විකිපිඩියා නම් කියලා තිබුණේ. අද උදේම මිදුලට ගියහම දැකපු නිදිකුමාරියන්ගේ නින්දට බධා නොකර තමයි, එයාලව පින්තුර ගත කර ගත්තේ.



                                              පිබිදීම


ඇහැරුණ නිදි කුමාරි



නිදි කුමාරි සහ තවත් අය



කටු, නටු හා මල්



කටු අකුලේ මල් ඇහැරේ



බලාපොරොත්තු එක්ක



පැටලීම



පරවීම



කඳුළු රදන පත්



නිදා යළි ඇහැරෙන



Wednesday, November 1, 2017

මම ආදරය කරමි

මම ආදරය කරමි
පිරිමින්ට මෙන්ම ගැහැණුන්ටත්
කඳුළු දැස් අගිස්සේ පුරවගත්ත ගැහැණුන්ට
දහදිහ පිහදමන පිරිමින්ට

මම ආදරය කරමි
බිළිදුන්ට මෙන්ම බිළිදියන්ටත්
කිසිඳු ලෝභ කමකින් තොරව සිනාසෙන බිලිඳියන්ට
දැස්තුළ සතුට තවරගත් බිළිදුන්ට

මම ආදරය කරමි
තරුණයින්ට මෙන්ම තරුණියන්ටත්
හෙට දවස වෙනුවෙන් ජිවිතය කැප කළ තරුණියන්ට
ජිවිත වෙනුවෙන් හඬ නගන තරුණයින්ට

මම ආදරය කරමි
අඳුරට මෙන්ම ආලෝකයටත්
වර්ණවත් දෑ පෙන්වන අඳුරට
අඳුරු දෑ පෙන්වන ආලෝකයට

මම ආදරය කරමි
අරගලයට මෙන්ම සාමයටත්
අයිතියක් රැකගන්න කරන අරගලයට
නිදහසේ සිනාවිය හැකි සාමයට

මම ආදරය කරමි
අහසට මෙන්ම සයුරටත්
විඩාබර නෙත් සඟවන්නට ඉඩක් ඇති අහසට
කඳුළු විසිකර දමන්නට හැකි සයුරට

මම ආදරය කරමි
ඔබට මෙන්ම මටත්
ආදරය නොහඳුනන ඔබට
ඒ වෙනුවෙන් නොහඬන මට

Tuesday, October 31, 2017

තැන

දැන් මම පහු කෙරුවේ අපි අත් අල්ලන් එනකොට දවසක් නකුටු බල්ලකු මැරි හිටි තැනය. මැස්සන් විසින් බලු කුණ භෝජනාගාරයක් කර ගත් තැනය. ඔබ කිසිදු පැකිලිමකින් තොරව මළ කුණ උඩින් පැන්න තැනය. නහය වසා ගන්නට මම ඔබේ අත අත හැරිය තැනය. "ඊයා" යැයි මම කියු තැනය. "කෝලං" යැයි ඔබ කියු තැනය. මෙතැන සියල්ලේ අරම්භය සිදු උන තැනය.

දැන් මම පහු කෙරුවේ නනාගේ තොසේ කඩය තිබෙන තැනය. හවසට අපි තේ බොන්නට හුරු වී සිටි තැනය. ඔබ සොයා ගෙන වැරදි යැයි නම් කර ඇනුම් බැනුම් හා රිදවුම් පා කර එවු තැනය. මම මේසයක් මත වරුවක් ඉරි ඇන්ද තැනය. ඔබ ප්ලෙන්ටී බිව් තැනය. මම කුල් ඩ්‍රින්ක්ස් බිව් තැනය. මෙතැන මට හොඳින් මතක හිටි තැනය.

දැන් මම පහු කෙරුවේ දවසක පැයකුත් විනාඩි දහතුනක් අප නිහඬව හිඳි තැනය. වැහි බිංදු බර වැඩිව මැයි මල් පෙති බිම වැටුණු තැනය. වැහි බිංදුත් මල් පෙතිත් තරගයට ඔබ හිස සිපගත් තැනය. කුඩය යට සිට වැහි බිංඳු වලට මම අත පෑ තැනය. ඔච්චමට ඔබ හිනා උන තැනය. ප්‍රතිචාර ලෙස මම රවා බැලු තැනය. මෙතැන වැස්සට අදත් මම නවතින තැනය.

දැන් මම පහු කෙරුවේ කාමර කුලීයට දෙන තැනය. ඔබ මගේ අත තද කර මිරිකු තැනය. ඇස් අගින් ලොකු අකුරු පෙන්නු තැනය. මම අත ගසා දැමු තැනය. "පිස්සුදැයි" පෙරලා ඔබෙන් ඈසු තැනය. ඔබ ඉක්මණින් නොපෙනී ගිය තැනය. මෙතැන හිත ගැස්සෙන තැනය.

දැන් මම පහු කෙරුවේ ලංකා බැංකුවේ ඒ.ටී.එම්. මැෂිනය තිබෙන තැනය. ඔබෙන් කෙටි පණිවිඩයක් ලැබු තැනය. මම නැවති හදිසියෙන් එය කියවු තැනය. ජංගමය බිම වැටුණු තැනය. මම යතුරු පැදියක ගැටුණු තැනය. සිහිසුන්ව වැටුන තැනය. මෙතැන කඳුලක් ඇහැට උනන තැනය.

දැන් මම පහු කෙරුවේ ජිවිතේ අහම්බයක් වුන තැනය. ඔබ අතින් අල්ලන් ඇයව දුටු පළමු තැනය. 
ඔබට දමා ගසන්නට සිතින් වචන ඇහිලු තැනය. ඔබ පිටු පසින් මවෙත ඉඟි කරන දෑසක් දුටු තැනය. ඔබට හදවතින් සමාව දුන් තැනය. සියල්ල ගැන වරක් සතුටට පත් වු තැනය. මෙතැන අද ද ඒ දෙඈස් හොයන තැනය.

Saturday, September 23, 2017

සීතා කුමාරි

මගේ නම සීතා. සීතා කුමාරි. එහෙම තමයි පිල්ලෑවේ පිරිවණේ ලොකු හාමුදුරුවෝ මට කතා කොලේ. කුමාරි උපාසකම්මේ කියලා පොඩි දෙනම කතා කරනවා. ඒකටත් ආනන්ද හාමුදුරුවෝ නමක් ගමක් කිවේ නෑ. ඒ ඇත්තෝ කිව්වේ ඔය ඇත්ති කියලා. හැබැයි කාත් කවුරුවත් හිටි තැනක නෙවෙයි. බණ මඩුවේදි හරි විහාර ගෙයිදි හරි, ඔය ඇත්ති කියන වචනේ සීතා කුමාරිට වඩා මට සමීපව ඇහුණා. ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට තිබුණේ නිල් පාට ඇස්. ඇහි දෙබැම යා වෙලා. ඝණයි. ⁣ඇදක් නැති නහයක්. බෝසත් කටහඬක්.



නම සීතා උනාට මම ඒ සීතා වගේ නෙවෙයි. ඒක මුළු ගමම දැනන් හිටියා. ඒ සීතාට වගේ මට රාම කෙනෙක් හිටියේ නෑ. මම ඒ සීතා නොවෙන්න පළවෙනිම හේතුව උනේ ඒක. පහළ වත්තේ චන්දරේ. සමහර දාට බයිසිකොලේ තල්ලු කරගෙන මයේ පස්සෙන්ම ආව. පිං ළිඳ ගාවටම. ඒත් ඒ රාම නෙමෙයි නේ. වැඩක් කියලා කරේ පොල් ගස් නඟින එක. මට පිටි පස්සේන් අඩි දහයක් දුරින් ආවත් ගස් ගඳ මාවත් ඉස්සර කොරගෙනමයි ඇදිලා යන්නේ. මට ඔය එකම එක දවසකවත් පස්ස හැරිලා බලන්න හිතුන්නැත්තේ ඒ හින්දා. එ්කටත් එක්ක ඇලිස් බාසුන්නැහේගේ පොඩී එකි. ඇටෙන් පොත්තෙන් එළියට ආව විතරයි චන්දරයාව මුකුළු කරලා අල්ල ගත්තා. එකීට නහයක් තියෙන්න නැතුව ඇති කියලමයි මම මුල් දවස් වල හිතුවේ. ඇරත් පොල් ගස්ම බදන් ඉඳලයි රා කට්ටට වහල් වෙලයි චන්දරයාත් දිරලා හිටියේ උගේ අස්ථි පංජරේම ගනන් කරන්න පුළුවන් කමිසේ නැතුව ගස් නගින වේලාවට. ගෙදර වත්තේ ගහක දෙහෙක පොල් කඩන්න ආපු දවසට තමයි මම චන්දරේ දිහා වැඩිපුරම බැලු⁣වේ. එකත් කාමරේ ජනෙලෙන්. දුර ඉදන් බලද්දි අව්වට දිළිහෙන චන්දරේගේ කළු හමට මොකක්දෝ ආල වන්ත කමක් නොහිතුනා නෙවෙයි. ඒක ඇඟ හීතල වේලා යන හැඟිමක්. ඈතින් දකින පොල් ගස් නඟින චන්දරේ ගැන හිතෙන එක හැඟිමක්වත් ලක්ස් සබන් වැඩියෙන් උලන් පස්සෙන් එන චන්දරේ ගැන ඇති නොවෙන්න හේතුව සීතාවත්, කුමාරිවත්, මමවත් දැනන් හිටියේ නෑ. මම එකොළහ පාස් වෙච්ච එකී වෙලා ගස් නඟින උන් එක්ක උකුළු මුකුළු තියා ගන්න එක ගැන ගෙදරින් උනත් කැමැත්තක් නෑ. චන්දරේ ගස් නඟින්න ආපු වේලාවක විටක් එ්දගෙන ඌගේ අතේ තියන්න යද්දී අම්මා රවපු විදිහෙන්මයි මම ඒක තේරුම් ගත්තේ.
චන්දරේට තිබුණේ බොර පාට ඇස්. මවිල් නැති පපුවක්. ගොරහැඩි කට හඬක්.

මන්ත්‍රී කෙනෙක්ව අල්ලන් ඔය ඔපීසියක අතුගාන තේ හදන වගේ රස්සාවක් ගන්න පුළුවන් වෙයි කියලාම තමයි තාත්තා කිව්වේ. ඒ කන්තෝරුවල පියන් රස්සාවට ගන්නේත් විභාගේ පාස් උන ඉංගිරිසි කතා කරන අයවයි කියලා තාත්තා කිව්වේ. ගමෙන්ම එකොලහේ විභාගේට සම්මාන හයක් තිබුණේ සීතා කුමාරිට. ඒ කියන්නේ මට. අතුගාන රස්සාවට හරි ගමෙන් පිටට යන්නෝනා කියන එක තමයි තාත්තාගේ අදහස උනේ. නැත්නම් ඉගෙන ගත්ත එව්වා නිස්කාරනේ කියලා උන්දැ දුක් වුනා. ටික දවසක් ගියාම වැඩ හොඳනම් අල්ලලා හිටියොත් පියන් රස්සාවට ඊටත් පස්සේ ලිපිකරු රස්සාවට උනත් යන්න පුළුවන්ලු. ටික දවසක් යනකොට ඉංගිරිසි එහෙම අල්ල ගන්නත් පුළුවන් වෙයි කියලා කිව්වේ මාලක්කා. ඔව් ඒක නම් බැරි කමක් නෑනේ. මාත් එහෙමම හිතුවා. ඔය දවස් වල හන්දියේ කඩේට ආපු සරළ ඉංගිරිසි කතා කරමු කියලා පත්තරයක්. හරි ලස්සනට ඉංගිරිසි කියලා දෙනවා. ඊට පස්සේ හැම මාසේකම මාත් පත්තරේ ගත්තා.

පිල්ලෑවේ පිරිවණේ ලොකු හාමුදුරුවෝ කිව්වොත් මන්ත්‍රීතුමා අහක දාන එකක් නැහැයි කියලා තමයි තාත්තා කිව්වේ. මන්ත්‍රීතුමා හැමපෝයටම පන්සල් ආව. ඉදලා හිටලා දායක සභාවටත් ආවලු. සමරදාට තාත්තාව දැක්කාම ලොකු  උන්නැහේ කියලා කරට අතත් දාගෙන කතා කරනවාලු. එහෙම වෙලත් තාත්තාටම ඕක මන්ත්‍රීට කියන්න තිබ්බාය කියලා තමයි දෙවෙනි කිව්වේ. අටට යනකම්වත් ඉස්කෝලේ නොගිය එකාට වැඩක් පිළිවෙලකට කොරගන්න දැනුම් තේරුම් නැතෙයි කියාලා තමයි තාත්තා උගේ වචන ගනන් නොගෙන හිටියේ. "මට කෙලින්ම කියන්න බැරි කමක් නැ මැණිකෝ ඒත් පිල්ලෑවේ ලොකු හාමුදුරුවෝ කෙල්ලව රෙකමදාරු කළොත් හොඳ තැනක රස්සාවට දා ගන්න පුළුවන්.අනික මම ඔව්වා මන්ත්‍රී මහත්තයා එක්ක කියනවා මේ ගමේ එකාලට ඇහුනොත් උන් නැති පදත් කෙලිට හදයි. ඊරිසියාකාර ජාතිය."

ගිය නවම් පෝයට කළින් දවසේ "සීතෝ හෙට තාත්තා එක්ක පිල්ලෑවේ පිරිවණට යන්න ලැස්ති වෙයන්" කියලා අම්මා කිව්වා. මම පිල්ලෑවේ පිරිවණට ගියේ පේරූ දානේ ගෙනියන දාට විතරයි. තාත්තා නම් හැම පෝයටම පන්සලට ගියා. මේ ගමන පිල්ලැවේ යන්නේ මාස හත අටකින්. ගිය පේරුවට පිරිවණට ගිය ගමන. චන්දේරේ ඒ දවස් වල  පදිංචි වෙලා හිටියේ පිල්ලෑව පිරිවණ කිට්ටුව. සමහරවිට චන්දරේත් පිරිවෙණ් ඇවිත් ඉඳි. තාම ගස් ගඳ ද දන්නෑ. එහෙම හිතෙද්දිත් මට හිනාගියා. සුදු ඇඳුමක් ඉස්තිරික්ක කරන්න රත් වෙච්ච පොල් කටු ඉස්තිරික්කේට දාන ගමන් මම හිතුවේ චන්දරේ ගැන. ඉස්තිරික්කේ රත් වෙන වේගෙටම මගේ හිතෙනුත් රස්නේ එන්න පටන් ගත්තා. 

ඒ චන්දරේ බැදපු මුල් දවස්. බැන්දා කිව්වාට ඔය කිසිම ලිය කියවිල්ලක් අත්සන් කොලේ නෑ. ඇලිස් බාසුන්නැහේගේ පොඩි එකී බලෙන්ම වගේ චන්දරේලාගේ මහ ගෙදර පදිංචි උනා කියලා තමයි ගමේ ආරංචි උනේ. පස්සෙන් පහු චන්දරේලා පිල්ලෑවට ගියා. එදා ⁣මම ලේකම් ගෙදර ඉදන් එන ගමන්. චන්දරේ ලේකම් ගෙදර පැත්තට යන ගමන්. බයිසිකලේ. ඇලිස්ගේ කෙල්ල ඉස්සරහා. එකි මහ ආඩම්බරකාරි. අෑතදීම මාව දැක්කා. මාත් දැක්කා. ඒකි මට පෙන්නම චන්දරේගේ පපුවට හේත්තු වුනා. චන්දරේගේ කෙණ්ඩේ ජෙල් ගලා පීරලා. අවුවට දිලිසුනා. මාව පිච්චුනා. හරියටම මගේ ලඟදි බයිසිකලේ වේගෙ අඩු වුනා. "බලාගෙන" ඒකී එහෙම කියලා චන්දරේගෙ අත කෙනිත්තුවා. මාව පහු කරන රාණි සබන් සුවඳ. " බල්ලා" ඒ මගේ හිත. මම හැරිලා බැලුවා. චන්දරේත් බැලුවා. " වේ* බල්ලා" මම ඉක්මණටම ඉස්සරහා බැලුවා. අඩිය ඉක්මන් කෙරුවා. "ආහ්" ඉස්තිරික්කේ රස්නේට මගේ අත පිච්චුනා. 

මන්ත්‍රීට කියලා රස්සාවකට පංගරාත්තු කරනකම් ඉරිදාට පිරිවෙන් එන්න කියලා ලොකු හාමුදුරුවෝ එදා කිව්වා. මාසෙට කියක් හරි ගෙවීමක් කරන්න පොරොන්දුත් උනා. දෙවෙනිට මන්ත්‍රී ගාව රස්සාවක් ලැබුණා. ආවට ගියාට කෙල්ලක්ට රස්සාවල් දෙන්න බැරි නිසා මගේ වැඩේ සතිය සතිය පස්සට. ශ්‍රේණියක් බාර නොදුන්නාට පහෙන් පහළ ශ්‍රේණි ඔක්කෝම බලාගන්න උනේ මට. මල් ගෙන ලමයි ලකුණු කරන්න, මල් වට්ටි හදන්න උදව් වෙන්න, බෝධිය අමදින්න ශ්‍රේණි වෙන් කරන්න, පහළම ශ්‍රේණියේ පොඩි උන් සරම් වල ලමාසාරි වල චු දා ගත්තාම ඒවා මාරු කරන්න, ඩෙස් බංකු පිළිවෙලට තියන්න, විහාර ගේ අස් කරන්න, ඔය වගේ තව හුඟාක් වැඩ තිබුණා. හැම ශ්‍රේණියකම ලමයි දහයක් දොළහක් හිටියා. ඒහැම ගුරුවරයෙක්ටම මාව නැතුව බැරි උනා ටික දවසක් වෙද්දී. දැන් දැන් ලොකු හාමුදුරුවෝ පණිවිඩ කියන්නේ මට. ඒක අදාළ කෙනාට කියන්නේ මම. සමහර දේවල් වෙන්න ඕන විදිහ තීරණේ කරන්නේ මම. අවසර දුන්නේ ලොකු හාමුදුරුවෝ. මල් පෙරහැරක් කරන යෝජනාව ගුරුවරුන්ගේ. "සීතා කුමාරි ඒක ගැන හෝයලා සුදුසු විදිහට කරන්න." පහළ ශ්‍රේණිවල පොඩි කොල්ලො මාව විහිළුවට ගත්තාට දැන් දැන් මට බයයි. ඉරිදා ඇරෙන්න දැන් හැම පෝයටම පිරිවෙනට එනවා. පෝයදාට පිංකම් මලාව සංවිධානය කරන්න. හැමෝගෙම කටේ තියෙන්නේ සීතා එක්කෝ කුමාරි. ඒ අතරින් පතර ඔය ඇත්ති. නිවන ඒ තරම් දුරක නෙවෙයි. දැන් බෝ පත් අතරින් ඇහෙන්නෙත් ඒ හඬ. සමාධිය ඉස්සරහාදි හිත ගැස්සෙන්නේ ඒ හින්දා. සීතා. සීතා කුමාරි. ඔය ඇත්ති. 

එ් හවස් වරුවේ සමිතියේ වාර්තාව හදන්න තිබ්බ හින්දා දහම් පාසලෙන් පස්සේ මම පිරිවෙනේම හිටියා. බෝ මළුව අස් කරලා අතු ගලා විහාර ගෙයි පර මල් අස් කරලා අතු ගාන්න ඕන කියලා හිතුවා. විහාරගෙයි සමාධිය ඉස්සරහා රවුමට තියලා තිබ්බා හක්ගෙඩි අටක්. දුවිලි බැදිලා. පිහ දාන්න අතට ගත්තා. පිටි පස්සෙන් ආපු අඩි සද්දේට හැරිනාම ලොකු හාමුදුරුවෝ ළඟම. "සීතා කුමාරි දන්නවාද මේ වළාම්පුරි, හිතන පතන සම්පත් වළාම්පුරියෙන් ලබා ගන්න පුළුවන්." ලොකු හාමුදුරුවෝ කිව්වේ අතේ තිබුණ හක්ගෙඩිය පිරිමදින ගමන්." එහෙමයි හාමුදුරුවනේ" මේච්චර දවසක් විහාර ගෙට ආවට ගියාට විහාර ගෙයි සිවිලිමේ තිබ්බ දේව රූප වෙන වෙනම දැක්කේ අද. සමහර දෙවිවරු වළාකුළු විමන් වල. තවත් දෙවිවරු දිව්‍ය රථ වල. සමහර දෙවිවරු අතේ මල් මලා. තවත් දෙවිවරු අතේ දිව්‍ය බෝජන. 
දේව රූප දිහා බලන් හිටපු මට ලොකු හාමුරුවන්ගේ ඇසුත් ඒ විදිහටම පෙන්න ගත්තා. " ඵුට්ටස්ස ලෝක ධම්මේහි - චිත්තන් යස්සන කම්පති....." ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ බණ.

වෙසක් එකට අපේ ගමට තොටළඟ තොරණ ගෙනවා. තොටළඟ තොරණ හරි ප්‍රසිද්ධයි. ගමම සැණකෙළියක්. දැන් රෑත් දවාලක්. ළමා සමාජෙන් බීම දන්සලක්. කාන්තා සමිතියයි ක්‍රීඩා සමාජෙයි එකතු වෙලා බත් දන්සලක්. තොරණ දවස් හතක් පෙන්නනවා. විවෘතේට මන්ත්‍රීතුමා ආව. මන්ත්‍රී එක්ක දෙවෙනිත් ආව. දෙවෙනි දැන් හිටියාට වඩා මහතයි. සුදු කමිසයක් ඇදලා. නිල් ඩෙනිමක් ඇඳලා. කමිස අතට පහලින් පිම්බුණ අතේ කළු පාට මල් වැලක්. පච්චයක්. ⁣"ලොකු කෙල්ලේ, දෙවෙනි මේ දවස් හත ගෙදර නවතිනවා කියන්නේ, ගිහින් කාමරේ අස් කරලා දලා ඉක්මනට වරෙන් වැටිලා නිදා ගන්න ඕනැයි කීවා." 

"ඔය ඇත්ති මේ කලබලේ කොහේ යන්නේ." මම හැරුණේ ඒ හඬට. මී මැසී ඇස් තියෙන කණ්ණාඩියක් ඇස් වලට දාලා. කැප් තොප්පියක් ඔළුවේ. කළු කමිසයක්. නිල් ඩෙනිමක්. " අනේ මේ..." 
" කෑ ගහන්න එපා. ඔය ඇත්ති කොහෙද යන්නේ මේ රෑ තනියම" "ගෙදර" "ළඟද" "ඔව් අර පේන දුර" " බය නැද්ද" " ඒ මොකටදැ" " යක්කු ඇති... යමු" " මට ගියැකි" " පණ්ඩිත නොවි යමු" "මම ආයේ ආපහු එනවා" " මටත් කොහොමත් නවතින්න බෑ." "ඒත් ..."
" ඒත් මේත් මොකද? ඔය ඇත්ති මට බයද?" වෙනසක් නැති බෝසත් හඬ. " නෑ" " එහෙනම් යමු"

වෙසක් අසිරිය පොසෙන් වෙනකම්ම තිබුණා. පොසොන් පිංකම් මලාවත් පිල්ලෑව පිරවණේ ජයටම තිබුණා. ඇහැළ වලට ධර්ම දේශන මාලාවක් යෝජනා වෙලා තිබුණා. පහු ගිය පෝය පිංකම් වලට එහෙට මෙහෙට දුවපු මට ඇහැළ වෙද්දි නැගිටින්න බැරි තරමට අසනීප වුණා. " මදැ පිංතකා රැ දවල් නැතුව නැහුනට" මාලක්කා ඇන්ද නැති ලී පුටුවේ වාඩි වෙලා කකුලක් පිට කකුලක් දාගෙන කියනවා. ඉස්සර ගත්ත සරළ ඉංශ්‍රීසි පත්තරයක් පෙරළ පෙරළ . පත්තරේ ඉස්සර පිටුවේ ඉන්න කෙල්ල ඉදන් ඉන්නේත් මාලක්කා ඉන්න තාලෙට. " හව් අයි ෆිල් .... " මාලක්කා පත්තරේ අතරින් පතර තියෙන සිංහලෙන් ලියපු ඉංශ්‍රීසි කියවනවා. මමත් මෙච්චර කල් කියෙව්වේ සිංහලෙන් ලියලා තියෙන ටික. මාලක්කායි දෙවෙනිගෙයි පයිරුපසානම ගැන දන්න විත්තිය කියන්න ඕන උනත් ඔළුවේ කැරකිල්ලයි, ඔක්කාර ගතියයි හින්දා කට වහගෙන එහෙමම ඇස් පියා ගත්තා. 

" හිච්චියෝ ඔය සුදු රෙද්දක් අරන් වර, පිල්ලෑවේ ලොකු හාමුදුරුවෝ වාහනේ වඩිනවා." කළු පාට ඉබ්බා කාර් එක ගෙදරට එනවත්, ආයෙම යනවත් කාමරේ ඉදන් මම අහගෙන. කාර් එක ගිහිනුත් ඉවර නොවුන කතාව ගේ ඉස්සරහා. තෝන්තුවාවෙන් හිටපු මම හිමින් හිමින් ගේ ඉස්සරහට ගැටුවා. 
" චන්දරේ" මම හිටි තැනම නැවතුනා. චන්දරේ ඔළුව ඉස්සුවා. මගේ දිහා බැලුවා. ආයෙමත් බිම බලා ගත්තා. " ඒකිත් ඇලිසාගේ ගැණි වගේම මහ සක්කරවට්ටම, ඔය දිගේ පටන් ගන්නකොටම මම හුනා කියන්නැහේ කිව්වා දොලොස් මාසයක් ඕකි එක්ක එක වහළක් යට හිටියොත් ම ඇතිය කියලා." තාත්තා කිව්වේ චන්දරේට බුලත් පෙට්ටිය දෙන ගමන්. අම්මා හිටියේ උළු වස්සට හේත්තු වෙලා.චන්දරේ පිල උඩ වාඩි වෙලා විටක් එ්දන්න ගත්තා. අම්මයි තාත්තයි ගෙට ගියා. මම චන්දරේ ලගින් වාඩි උනා. බුලත් පෙට්ටිය අරන් විටක් ඒදුවා. චන්දරේගේ අතේ ගුළි කළා. කට පැත්තකින් පෙරුණ බුලත් කෙළ පිහදාගෙන චන්දරේ බුලත් හපේම ගිල්ලා.

මෝල්ට් පැකට් එක මේසේ උඩින් තියලා චන්දරේ බෝ පත් නළලත් තිබුණ පොඩි එකාගේ නළල අත ගානවා. තනේ බදාගෙන උර උර හිටපු පොඩි එකා නිල් පාට ඇස් ලොකු කරලා චන්දරේ දිහා බලනවා. " මම පිල්ලෑවේ යනවා. ලොකු හාමුදුරුවෝ ඇවිත් යන්න කියලා පණිවිඩයක් එවලා. බඩු මොකුත් දෙන්න මයේ හිතේ" ආයෙමත් පොඩි එකා තනේ එල්ලෙනවා. චන්දරේ යනවා. මම චන්දරේගේ මයිල් නැති පපුවේ දිග පළල හිතින් මනිනවා. මම සීතා. චන්දරේ දැන් මේ සීතාගේ රාම.