Sunday, March 10, 2019

ඉන්න නැවතී ටිකක්

හීන විසි කර කොහේ යන්නේද
ඉන්න නුඹ නැවතී මදක්


ඔබේ එක පියවරක්
මත මගේ පියවරක්
තබා එමි පසු පසම
ඉන්න නැවතී ටිකක්


ඔබේ හුස්මක එති
හදවතට කිමිදෙමි
හදේ ගැඹුරුම තැනක
මියෙන තුරු නවතිමි


නුඹ දකින මිරිගුවත්
මට සොඳුරු කෙම් බිමක්
අවැසි හිස තියන්නට
ඔබේ එක උරහිසක්


මා අහස තරම් දුර
එපා යළි කියන්නට
අර ක්ෂිතිජ ඉම උවත්
දෑස් මත සෑබැවක්


නුඹේ හද දෙහද වී
මා අතැර ගියදාක
හීන මම විසි කරමි
නුඹේ පය පාමුලට


එතෙක් මා ප්‍රිය සබඳ
ඉසින්නම් මා නුඹට
දෙනෙත් බැල්මෙන්
සෙත් කවක දිය දහර


හීන විසි කර කොහේ යන්නේද
ඉන්න නුඹ නැවතී මදක්



Monday, February 25, 2019

දා හතර රිවිෂන්

රතු පාට ගවුමක් අඳිනවද?
එහෙම නැත්නම් පුරුදු විදිහට,
කළු ඩෙනිම ඇදන් යනවද?

ලිප්ටික් ගලා මේකප් එකක් දානවද?

ඔන්න ඔහේ පුරුදු විදිහට,
පවුඩර් විතරක් දාගෙන යනවද?

කොණ්ඩේ කර්ල් කරනවද? ස්ට්‍රේට් හොඳද?
අනේ මන්දා පුරුදු විදිහට,
පෝනියම දාන් යනවද? 


මාල නම් ඕන නෑ.
එ්ත් දිග කරබු ජෝඩුවක් කමක් නෑ.
තියෙන එක, ගවුමට ගැලපෙයිද මන්දා


තිළිණ පතක කවියක් ලියනවද?
තෑග්ගට පුංචි හාදුවක් දෙනවද?
මොකුත් නැතුවට කැමති විදිහට
ඇස් වලට ආදරේ පුරවන් යනවද? 


"ළමයෝ අපි එදාට
රූම් එහෙකට යමුද?
බබා එහෙම නැත්නම්
අපි ෆිල්ම් එකක් බලමුද? 


අනේ දාහක් දේවල් හිතන්න තියෙද්දී මට
ඔයා හිතන්නේ ඔච්චරමද සුදු මහත්තයා 


" අනේ අර පුරුදු බංකුව
ඇයි ඒකට මොකක් වෙනවද?
වැලන්ටයින් කියලා එතෙන්ට
මහා සෙනගක් එනවද?
අනේ ආවත් මොකද?
උන් අපේ ඇඟට ගොඩ වෙනවද?
හෝටල් වලින් කන්නේ මොකටද?
බත් එකක් අරන් එනවනේ මම,
දා හතර රිවිෂන් එහෙමයි කිව්වේ මම අම්මට"



Wednesday, February 20, 2019

අසාධාරණය

⁣පාරෝ ම මතකයේ හිටියට
චන්ද්‍රමුඛි
කොයි තරම් නම් ආදරේ කෙරුවද
දේව්දාස්ට
දේව්දාස් උනත් ආදරේ කරන්නත් ඇති
සමහර වේලාවට චන්ද්‍රමුඛී ට


තක්ෂිලාවත් දම්මිවත් අමතක නොකලට
මේනකා
ආදරේ නොකර හිටියද
සුගත්ට
සුගත් උනත් අාදරේ වෙන්න ඇති
සමහර විට මේනකා ට


එහෙම හිතුවම
මාරම අසාධාරණයක් උනා
නේද මනමේ ට


එකම කඩු පාරකින් මැරෙන්න උනා
හරිද වැරදිද නොදත් ප්‍රේමයක් ලඟ


හුස්ම නවතින්නට කළින්
ගලන ලේ නවත්තන්න
වේලුම් පටි ගෙන බැඳ ලන්න
අඩුම තරමේ
වේදිකවට
කැදවන්න තිබුණේ


හොඳ හදවතක් ඇති
එකම එක වැද්දියක්


Thursday, January 24, 2019

ආ .. පුෂ්පා,



ආ .. පුෂ්පා,
ඔයාට හතලිස් අටක්
මටත් දැන් පනහක්.
"අපිත් හරියට අහසයි පොළවයි වගේ"

මමත් දන්නවා පුෂ්පා
අහසටයි පොළවටයි උනත්
මුණ ගැහෙන තැනක් තියෙනවා
උදේ හවස අපි හම්බෙන කෝච්චියට
අත් අල්ලගෙන ඉන්න මෙන්න මේ පැය දෙකට
නමක් දෙන්න බැයිද "ක්ෂිතිජය" කියලා
සැනසෙන්න අපිට ඒ විතරක් මදිද පුෂ්පා
දැන් බැඳලා මොකට විහිළුවක් වෙනවද?

ෆැන්ෂන් යනකම් ජිවත් උනොත්
හැම පෝයකටම සිල් ගනිමු පුෂ්පා
ඔයාට පුළුවන්නේ තඹවිල පන්සලට එන්න
" අවුරුදු ගානක්ම,
ආදරේට විතරක් ජිවිතේ කියපු අපිට
තවත් රකින්න සිල් තියෙනවද?"

එහෙම හිතුවම ඔහොම හිනා යනවා තමයි පුෂ්පා
එත් අපිට පුළුවන්නේ පුෂ්පා,
ඒ පෝය දවසකට
සිල් ගන්න පෙර මොහොතකට
"
ක්ෂිතිජය" කියලා නමක් දෙන්න
ජිවිතේ ඉතුරු කාලෙට
අපිට ඒ විතරක් මදිද? පුෂ්පා

අම්මාගේ බේත් ටික ගන්න අමතක වෙයි
මටත් තියෙනවා ටවුමට යන්න
චුටි නංගිගේ පොඩි පුතාට
පොත් ලයිස්තුව ගන්න
ඊළඟ ස්ටේෂමෙන් බැහැලා
ඔන්න ඔය ටික ඇවිදගෙන ම යමුද? පුෂ්පා
ඔයාට පුළුවන් නේ "ක්ෂිතිජය" කියන්න
ෆාමසිය ගාවට ඔයත් එක්ක මම එන ටිකට


Thursday, January 10, 2019

පෙම්වත

ඉතා දුර ඈත අහසක
ඔබ නාඳුනන තරුවක් වන්න.
පෙම්වත,
සියක් දහසක් තාරකා අතර
මට පුළුවන්, ඔබව වෙන්ව හඳුනාගන්න.

ඉතා ඉතා කුඩා වා අංශුවක්ව
ඔබ විශ්වය සැරි සරන්න.
පෙම්වත,
සහස් සුසුමන් සුළි සුළං මැද
මට පුළුවන්, ඔබව ම හුස්ම කරගන්න.

ඉතා දුක්බර හවසක
අවැසි නික්මෙන්න පවසන්න.
පෙම්වත,
මුදා මා දෑතින් ඔබව
මට පුළුවන්, ප්‍රේමය පාරමිතාවක් කරගන්න.

ඉතා සහැසි සැඩ රළක්ව
හද වෙරළ මත පතිත වන්න.
පෙම්වත,
බිදෙන්නට නොදි රළ පෙණැති
මට පුළුවන්, දෑත පෑමට කාරුණිකවන්න.

ඉතා හදිසියෙ පැමිණ දිනෙක
ප්‍රේමය නොමැරුණි දැයි පමණක් විමසන්න.
පෙම්වත,
ප්‍රේමයෙන් ඇබින්දක් තව ඉතිරි හදවතින්
මට පුළුවන්, ඔබ දෙසම බලා මදක් හිනැහී සැනසෙන්න.





Tuesday, November 27, 2018

විරාම


සමහර විරාම ;
නුඹවත් නුඹේ මතකත්
අමතක කරනු පිණිසය.

තවත් සමහර විරාම ;
ආගිය මඟක අතැර ආ
දුහුවිලි සුගන්ධ සිනාවන් සොයනු පිණිසය.

විටෙක නොහිතා තබන විරාම ;
කැබැලි වි ගිය රුවක සේයාවක්
හදබිතේහි රක්තවර්නයෙන් අඳිනු පිණිසය.

දිගුම තත්පරවලින් තබන විරාම ;
ප්‍රේමයේ තුෂරබිඳු වලින් මුවක් නැහැවෙන
හිමිකමක් හිත දරණු පිණිසය.

සැලසුම් සහගත විරාම ;
අහිමි හදවත් අතර රැදෙන්නට නොහැකිව
මා නොවන මා සොයනු පිණිසය.

සමහර විට යළිත් එළැබෙන විරාමය ;
අහඹුවක් විලසින් සිනාවෙන් හා කඳුලෙන්
සමුගෙන නොපෙනී යාම පිණිසය.


Sunday, November 18, 2018

මම කැමැත්තෙමි.



මම ලියන්නට කැමැත්තෙමි.
මහ පොළොව  මත හිද,
මහ විසල් අහස ගැන ...

මම සිතන්නට කැමැත්තෙමි.
තත්පරත් මියෙන අවකාශයක සිට,
හිතක නොමියෙන සිනහවන් ගැන ...

මම දකින්නට කැමැත්තෙමි.
උසැති කඳු මුදුනට පෙනෙන,
හිරු සැගව යන ක්ෂිතිජය ...

මම සිඹින්නට කැමැත්තෙමි.
සුළඟ විසි කළ මලක්,
දෝත පා පිළි ගන්න වැලිබිම ...

මම නිදන්නටකැමැත්තෙමි.
ලේ පැහැති කඳුළු කැට,
වැටි සැඟවෙන තෙත්බිම ...


ඉන්න නැවතී ටිකක්

හීන විසි කර කොහේ යන්නේද ඉන්න නුඹ නැවතී මදක් ඔබේ එක පියවරක් මත මගේ පියවරක් තබා එමි පසු පසම ඉන්න නැවතී ටිකක් ඔබේ හුස්මක එති හදවතට ...