මේ ගමන දිගු වෙන්න පුළුවන්, කෙටි වෙන්නත් පුළුවන්
එහෙම දිගු,කෙටි ගමන් වල කළු, සුදු අහුමුළු සොයා පදවන යාත්‍රාව

Tuesday, October 30, 2018

මලක් නොපිපේ නම් එතැන




ජාති කුල මළ අනුව
බේදා ගත් සොහෙන් බිම,
පෙළපත් නම ගමද වංශයද
ලියා ඇත යම් කෙනෙක් තනතුරද.....

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?

පස් අස්සේ හැංගිච්ච කතාවට
හැකිද හුස්මක් දෙන්න
ඒ පලක මත ඇති
නම ගමින් තනතුරින්

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?

ජාති ජන්මය අනුව
සොහොන් බිම වෙන් කළද....
මල කඳක් පස් වන්නේ
ජාති ජන්මය මතද....

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?

හතර රියනෙන් අවසන්ව
යනෙන මේ සුළු මොහොතට
බෙදා ගත නොහැකි තරමට
බදා ගත් දෑ අතැර යන්නටත්
වෙන් කල යුතුම වේද බිම්කඩ

මලක් නොපිපේ නම් එතැන
කුමන සුවඳක් වේද?





Monday, October 22, 2018

කොහෙද ඒ මනුස්සයා



දන්නව නම් මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
 
වැඩිය කෙස් නැති - කතා බහ නැති
බුලත් විට කන අනියතයි ලොව කියන
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

කාරණය පොඩිම නෑ බරපතලමත් නෑ
වියදමක් උනත් ලොකු මට එකේ වගක් නෑ

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

හදන්නට තියෙන්නේ වෙස් මුහුණක් තමයි
ඒත් එය විය යුතුයි වාගේම මගේ මුණ

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

මගේ ලඟ තියෙනවා ලී කදක් පණක් නැති
පාට හැඩතල යසට පෙනෙන්නට හදවන්න

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා

කඳුලු බිඳු තෙරපිලා දෑස් බොඳ වන විටක
ලබා ගැරහුම් හිත රිදවගත් විටක
පලදින්න සැමදෙනට ලෝකයට දකින්නට
හදවන්න මට ඕනේ සිනා ඇදි මගේ මුණ

දැන් ඉතිං මට කියන්න කොහෙද ඒ මනුස්සයා
නුඹේ ඔය හිනා වත හැදුව ඒ මනුස්සයා
ලී කදට පණ දෙනා වෙස් මුණු හදන්නා.




Tuesday, October 16, 2018

ආදරයම පැනයකි

මම නුඹේන් විමසන ලදුව
පිළිතුරු නොලත් පැනයකි


දිගුම නිහැඩියාවක
හද ගැහෙන තත්පර හඬට
දැස් බොඳ වෙන අතරතුර
නුඹේ පිළිතුර සිහිනෙන් දකින
දවස් කොයි තරම් නම් ගෙවුනද

නුඹ මගෙන් විමසන ලදුව
පිළිතුරු නොදුන් පැනයකි

කලබලම දහවලක
නතර වන තත්පරය අස
ගිණි ගහන හිරු රැසට මුවා වී
නුඹට පිළිතුරක් දෙන්නට
කොයිතරම් නම් වචන ගැට ගැහුවද

නුඹ මගෙන් මා නුඹෙන් විමසන
ඒ එකම එක  පැනයකි

නුඹටද මටද ඇත්තේ
එකම එක පිළිතුරකි
නුඹ මටද මම නුඹටද
පිළිතුරක් නොදි ගත වුන
තත්පරත් කොයි තරම් නපුරුද



පැය

මේ තමයි නපුරුම පැය, තත්පරත් දිගු අඩි තියන සුළඟ නිහඬවම කල් අරින මේ තමයි අවසන්ම පැය, ඇහි පියළි වේගෙන් සැලෙන දෙතොළ වියළි හුස්ම ...