මේ ගමන දිගු වෙන්න පුළුවන්, කෙටි වෙන්නත් පුළුවන්
එහෙම දිගු,කෙටි ගමන් වල කළු, සුදු අහුමුළු සොයා පදවන යාත්රාව
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
FourTwentyAMThought
මේ කවියක් නෙවෙයි ආත්මය හිර කෙරූ වචනයි මෙය මම ලියන්නේ ඇත්තෙන්ම මගේ පලවෙනි පෙම්වතාටයි ("දයාබර ....." මම ආමන්ත්රණය ගන්නේ ඔහොමයි...
-
" මේක මහ නරක කාලයක් විජේ , මහ නපුරු හීන පෙනවා ,............. විජේ , ඒ හීන වල ඔයත් ඉන්නවා" ඇගේ කටහඬ නැවතිල්ලේ නැ...
-
"ශ්රි කන්ත් උඹ කළුම කළු මම තලෙලු කියන්නේ සුදු ඒ උනත් මොහොමඩ් තමයි සුදුම මතකද? උගේ මුණ වැවුණු රැවුලට වැහුණ. හරියට හෂිම් අම්ලා වගේ ඒ උ...
-
කපරාරුව විතරක් අතුල්ලපු හතරුස් කණුවට පිට දිලා කොට බිත්තියේ වාඩි උනාම මට පුළුවන් කම තිබුණා අහස දිහා වරු ගාණක් බලාගෙන ඉන්න. මම ආදරේම කරන රූප...

කවිය අපූරුයි. ඒත් බලන්න යනකොට ඇඩ් පේජ් එක්කට රිඩිරෙක්ට් වෙන එක නං එපා වෙනව ඕං
ReplyDeleteස්තුතී.
Deleteඒ වගේම අවන්හලටත් මම ගොඩ වැදුනා.හරිම අපුරුයි. හිමින් එකට එකතු වෙන්නම්.
ඇඩ් පේජ් එකට රිඩිරෙක්ට් වීම මට හරිගස්සන්න පුළුළුන් නම් මම ඒක බලන්නම්. ඒ ඒ ගැන ලොකු දැනුමක් නම් නැ
ඇඩ් සෙන්ස් හරි මොනව හරි ඇඩ් කළාම තමා ඒම වෙන්නෙ. බලන්නකො. 🙂
Delete