දේව දරුවා

පුදින්න තිබු කෙහෙල්ගහ
පා පහරකින් බිම හෙලා
මහ දවලේ පැන ගියා යකු
බෝ ගහේ අතු සිද දමා

ආරංචියක් ලැබුණු විගසම
සරදියෙල් ආවත් මෙහි
උන්දැ පිල උඩ ඉඳන් හිටියා
පවන් රැල්ලට කන් දිදී

කදිරා ඇවිදින් හවස් වරුවක
සපුමලී උඹ හොඳ එකි
බය නොවී ඉදහන් නඟා
කිව්වා රැ තරු දෙස බලා

ගමේ චණ්ඩියා උනත් මහතුවා
ඌට රැටත් හයර් තිබුණා
මගේ දුක වගේමයි ඌ
කාගේ කාගේත් දුකම අැහුවා

ගැහෙන ඉකිලන හදවතින්
ජිවිතේ පසුවදන හෙව්වා
අන්න එ වගේ වේලාවලදී
දේව රුව මතකයට අාවා

කන්ද උඩ යාතිකා මඩුවේ
අන්න එ වගේ රුපයක් තිබුණා
පිළිමයට නැහුණු හිතේ දුක
යදින කපුවගේ කණේ හැපුණා

මතුර මතුරා ගැහුව පොල් වල
අණ ගුණත් හිටි හැටියේ ලැබුණා
දේව පැටියගේ අප්පොච්චි වී
පැන ගියපු යක්දෙස් ගමට අාවා

හදවතේ පැහැය

නුඹේ හදවතේ පැහැය කුමක්ද ?

නුඹේ සිනහවේ අරුත කුමක්ද?

නොවැටහෙමි.

දෙදුනේ සත් පාට සොර ගෙන හදවතේ තවරා ගත්තද?

සද එළිය සොරගෙන් හිනාවෙ සඟවා ගත්තාද?

නොදනිමී.

නුඹ කෙලෙසක හමු උවාද?

නුඹ කොතැනකදී දුටුවාද?

නොවැටහෙමි.

සංසාරේ පුරුද්දට හමු උවාද?

නෙත් හැරී ලොව දකින්නට පෙර නුඹව දුටුවාද?

නොදනිමී.

මට නුඹ හිමි උවාද?

නුඹට මා හිමි උවාද?

නොවැටහෙමි.

නුඹ මට ආදරය පඬුරු කළ බවද,

මගේ ජීවිතය නුඹ නමින් පුජා කළ බව පමණක්,

මා දනිමි.

කුමක් නොවැටහුනද?, කුමක් දැනුනද?

මේ දැනෙන නුඹේ ආදරය පමණක්ම,

ඉතින් මා

අදහමි.

ඉන්න නැවතී ටිකක්

හීන විසි කර කොහේ යන්නේද
ඉන්න නුඹ නැවතී මදක්

ඔබේ එක පියවරක්
මත මගේ පියවරක්
තබා එමි පසු පසම
ඉන්න නැවතී ටිකක්

ඔබේ හුස්මක එති
හදවතට කිමිදෙමි
හදේ ගැඹුරුම තැනක
මියෙන තුරු නවතිමි

නුඹ දකින මිරිගුවත්
මට සොඳුරු කෙම් බිමක්
අවැසි හිස තියන්නට
ඔබේ එක උරහිසක්

මා අහස තරම් දුර
එපා යළි කියන්නට
අර ක්ෂිතිජ ඉම උවත්
දෑස් මත සෑබැවක්

නුඹේ හද දෙහද වී
මා අතැර ගියදාක
හීන මම විසි කරමි
නුඹේ පය පාමුලට

එතෙක් මා ප්‍රිය සබඳ
ඉසින්නම් මා නුඹට
දෙනෙත් බැල්මෙන්
සෙත් කවක දිය දහර

හීන විසි කර කොහේ යන්නේද
ඉන්න නුඹ නැවතී මදක්

දා හතර රිවිෂන්

රතු පාට ගවුමක් අඳිනවද?
එහෙම නැත්නම් පුරුදු විදිහට,
කළු ඩෙනිම ඇදන් යනවද?
ලිප්ටික් ගලා මේකප් එකක් දානවද?

ඔන්න ඔහේ පුරුදු විදිහට,
පවුඩර් විතරක් දාගෙන යනවද?

කොණ්ඩේ කර්ල් කරනවද? ස්ට්‍රේට් හොඳද?
අනේ මන්දා පුරුදු විදිහට,
පෝනියම දාන් යනවද? 

මාල නම් ඕන නෑ.
එ්ත් දිග කරබු ජෝඩුවක් කමක් නෑ.
තියෙන එක, ගවුමට ගැලපෙයිද මන්දා

තිළිණ පතක කවියක් ලියනවද?
තෑග්ගට පුංචි හාදුවක් දෙනවද?
මොකුත් නැතුවට කැමති විදිහට
ඇස් වලට ආදරේ පුරවන් යනවද? 

"ළමයෝ අපි එදාට
රූම් එහෙකට යමුද?
බබා එහෙම නැත්නම්
අපි ෆිල්ම් එකක් බලමුද? 

අනේ දාහක් දේවල් හිතන්න තියෙද්දී මට
ඔයා හිතන්නේ ඔච්චරමද සුදු මහත්තයා 

" අනේ අර පුරුදු බංකුව
ඇයි ඒකට මොකක් වෙනවද?
වැලන්ටයින් කියලා එතෙන්ට
මහා සෙනගක් එනවද?
අනේ ආවත් මොකද?
උන් අපේ ඇඟට ගොඩ වෙනවද?
හෝටල් වලින් කන්නේ මොකටද?
බත් එකක් අරන් එනවනේ මම,
දා හතර රිවිෂන් එහෙමයි කිව්වේ මම අම්මට"

අසාධාරණය

⁣පාරෝ ම මතකයේ හිටියට
චන්ද්‍රමුඛි
කොයි තරම් නම් ආදරේ කෙරුවද
දේව්දාස්ට
දේව්දාස් උනත් ආදරේ කරන්නත් ඇති
සමහර වේලාවට චන්ද්‍රමුඛී ට

තක්ෂිලාවත් දම්මිවත් අමතක නොකලට
මේනකා
ආදරේ නොකර හිටියද
සුගත්ට
සුගත් උනත් අාදරේ වෙන්න ඇති
සමහර විට මේනකා ට

එහෙම හිතුවම
මාරම අසාධාරණයක් උනා
නේද මනමේ ට

එකම කඩු පාරකින් මැරෙන්න උනා
හරිද වැරදිද නොදත් ප්‍රේමයක් ලඟ

හුස්ම නවතින්නට කළින්
ගලන ලේ නවත්තන්න
වේලුම් පටි ගෙන බැඳ ලන්න
අඩුම තරමේ
වේදිකවට
කැදවන්න තිබුණේ

හොඳ හදවතක් ඇති
එකම එක වැද්දියක්

ආ .. පුෂ්පා,

ආ .. පුෂ්පා,
ඔයාට හතලිස් අටක්
මටත් දැන් පනහක්.
"අපිත් හරියට අහසයි පොළවයි වගේ"

මමත් දන්නවා පුෂ්පා
අහසටයි පොළවටයි උනත්
මුණ ගැහෙන තැනක් තියෙනවා
උදේ හවස අපි හම්බෙන කෝච්චියට
අත් අල්ලගෙන ඉන්න මෙන්න මේ පැය දෙකට
නමක් දෙන්න බැයිද "ක්ෂිතිජය" කියලා
සැනසෙන්න අපිට ඒ විතරක් මදිද පුෂ්පා
දැන් බැඳලා මොකට විහිළුවක් වෙනවද?

ෆැන්ෂන් යනකම් ජිවත් උනොත්
හැම පෝයකටම සිල් ගනිමු පුෂ්පා
ඔයාට පුළුවන්නේ තඹවිල පන්සලට එන්න
" අවුරුදු ගානක්ම,
ආදරේට විතරක් ජිවිතේ කියපු අපිට
තවත් රකින්න සිල් තියෙනවද?"

එහෙම හිතුවම ඔහොම හිනා යනවා තමයි පුෂ්පා
එත් අපිට පුළුවන්නේ පුෂ්පා,
ඒ පෝය දවසකට
සිල් ගන්න පෙර මො⁣හොතකට
"ක්ෂිතිජය" කියලා නමක් දෙන්න
ජිවිතේ ඉතුරු කාලෙට
අපිට ඒ විතරක් මදිද? පුෂ්පා

අම්මාගේ බේත් ටික ගන්න අමතක වෙයි
මටත් තියෙනවා ටවුමට යන්න
චුටි නංගිගේ පොඩි පුතාට
පොත් ලයිස්තුව ගන්න
ඊළඟ ස්ටේෂමෙන් බැහැලා
ඔන්න ඔය ටික ඇවිදගෙන ම යමුද? පුෂ්පා
ඔයාට පුළුවන් නේ "ක්ෂිතිජය" කියන්න
ෆාමසිය ගාවට ඔයත් එක්ක මම එන ටිකට

පෙම්වත

ඉතා දුර ඈත අහසක
ඔබ නාඳුනන තරුවක් වන්න.
පෙම්වත,
සියක් දහසක් තාරකා අතර
මට පුළුවන්, ඔබව වෙන්ව හඳුනාගන්න.

ඉතා ඉතා කුඩා වා අංශුවක්ව
ඔබ විශ්වය සැරි සරන්න.
පෙම්වත,
සහස් සුසුමන් සුළි සුළං මැද
මට පුළුවන්, ඔබව ම හුස්ම කරගන්න.

ඉතා දුක්බර හවසක
අවැසි නික්මෙන්න පවසන්න.
පෙම්වත,
මුදා මා දෑතින් ඔබව
මට පුළුවන්, ප්‍රේමය පාරමිතාවක් කරගන්න.

ඉතා සහැසි සැඩ රළක්ව
හද වෙරළ මත පතිත වන්න.
පෙම්වත,
බිදෙන්නට නොදි රළ පෙණැති
මට පුළුවන්, දෑත පෑමට කාරුණිකවන්න.

ඉතා හදිසියෙ පැමිණ දිනෙක
ප්‍රේමය නොමැරුණි දැයි පමණක් විමසන්න.
පෙම්වත,

ප්‍රේමයෙන් ඇබින්දක් තව ඉතිරි හදවතින්
මට පුළුවන්, ඔබ දෙසම බලා මදක් හිනැහී සැනසෙන්න.