මේ ගමන දිගු වෙන්න පුළුවන්, කෙටි වෙන්නත් පුළුවන්
එහෙම දිගු,කෙටි ගමන් වල කළු, සුදු අහුමුළු සොයා පදවන යාත්‍රාව

Wednesday, May 13, 2020

පළතුරු වෙළෙන්දී

අම්මට වාත අමාරුව නොතිබෙන්න
පළතුරු කඩේ මට බාර නොවෙන්න
මමත් එක කෙල්ලෙක් තාම
ගවුමක් සායක් විතරක්ම අදින
 
මේ මහා වැස්සට
තාත්තා නිදන ඇඳ ඉහත්තැව
නොතෙමනවයි කියලා හිතට සෝදිසිනම්
මටත් තිබුණා විශාකා වගේ
හෙමි හෙමින් පියවර මැන මැනම
හිනාවීගෙන ගෙට ගොඩ වෙන්න
 
පෙරේරා මුදලාලීගේ පිපිරෙන හිනාව අඟ
තලු මරන පොඩි වෙන දෙ ඇස් මත
වෙස්සන්තර රුවක් නොපෙනුනානම්
අරින්නෑ කමිසයේ බොත්තම
දැන් කිලෝවට දහයක්ම ලාබයි
කොහොමටත් ඒක මට වාසියි 
 
ලක්ෂ්මි වේසෙන් හිනා වේගෙන
දැන් කාරයෙන් බැස්ස නෝනාගේ
ඉඟ සුඟත් ගත හැකිය මිටකට
දෙපාරක් හැරී බැලුවේ
වනචරකමට නෙවෙයි මිස්
මමත් ඉස්සර ඔහොමයි,
ඔන්න ඔය හැඩේමයි
 
ඉතිං සමහර දාක
ලෑල්ලේන් පැපොල් ගෙඩියක්
තෝරගෙන බර හිතින් මැන මැන
ඉතුරු ගන්නත් අමතක කරන
මහත්තුරු දකින්නත් ඇති,
ලස්සනයි කිව හැකි
ශේෂ වු ඒ නාරි සලකුණු
 
එකම පලවලේ උන්
යනවා මෙතනත් පහුකරාගෙන
එහෙම උන්ගෙන් ගොඩවේලා යන්නේ
පහල ඇල ලඟ චන්දරේ විතරයි,
උගේ කටේ තියෙන්නේම
"කොහොමද මචං"
අනේ ඌ ඉස්සරත් එහෙමයි
 
හිතට එද්දී දාහකුත් දේවල්
මමත් පහනක් තියෙනවා බුදුන්ටත්
ඒ බුදුන්ටත් නැසෙන
හිතේ දුක කියන්නේ ම කාලිට
ඒ ලැබුණ වරමින් තමයි
මේලෙස ලියවුනේ ජීවිතේ ගීතය

2 comments:

කැමැත්තෙමි

මම ලියන්නට කැමැත්තෙමි. මහ පොළව මත හිද , මහ විසල් අහස ගැන....   මම සිතන්නට කැමැත්තෙමි. තත්පරත් මියෙන අවකාශයක සිට , හිතක නොමියෙන සිනහවන් ගැන.....